Olympus opatentował dość nowatorskie podejście do fotografii 3D, opierające się na podłączeniu dodatkowego obiektywu poprzez… szybkozłączkę lampy błyskowej.

Pierwszy problem z takim rozwiązaniem rzuca się od razu w oczy – można robić jedynie zdjęcia w orientacji portretowej. Drugi problem, to kwestia różnic pomiędzy obiektywem głównym i pomocniczym, a także różnica pomiędzy matrycami – główną i pomocniczą.

No ale najważniejsze, że patent jest, prawda?

Pozwólcie, że zacytuję w tym miejscu klasyka:

Dlatego też pokazany powyżej aparat nie będzie chyba najlepszym narzędziem pracy.

Twórcą tego dzieła jest artystka PJ Linden, a więcej podobnych „tworów” możecie zobaczyć na flickrze. Pod warstwą strukturalnej farby kryje się Canon 7D wraz z obiektywem 28-135mm.

To jak – wyszlibyście z takim aparatem na ulicę?

Wstęp

W zeszłym miesiącu miałem okazję przetestować bezlusterkowca Samsung NX11, udostępnionego mi do testów przez producenta.

Zastanawiałem się trochę nad formą tego testu i doszedłem do wniosku, że nie będę koncentrował się zbyt mocno na detalach technicznych (czyli odpuszczę sobie np. wykresy rozdzielczości optyki), a napiszę raczej o ogólnych wrażeniach z użytkowania aparatu. Biorąc pod uwagę jego parametry i możliwości, kierowany jest on do trochę bardziej zaawansowanych amatorów, którzy potrzebują aparatu, który będzie uwieczniał ważne dla nich chwile, ale dla których celem nie jest koniecznie fotografia sama w sobie. Po prostu aparat jest i ma robić dobre zdjęcia, lepsze niż aparaty kompaktowe, ale bez ambicji dalszego kompletowania systemu, czy też zarabiania na fotografii.

Samsung NX11 – co to jest?

Samsung NX11 to przedstawiciel systemu bezlusterkowców NX, które są bezpośrednią konkurencją dla systemu m4/3 Olympusa.

W chwili obecnej na naszym rynku na system ten składa się pięć aparatów (NX100, NX200, NX5, NX10 i testowany przeze mnie NX11), pięć obiektywów (18-55mm/f3,5-5,6; 50-200mm/f4-5,6; 20-50mm/f3,5-5,6; 20mm/f2,8; oraz 30mm/f2), oraz dwie lampy, dodatkowy wizjer elektroniczny (do NX100 i NX200) i odbiornik GPS.

Garść podstawowych parametrów Samsunga NX11:

- matryca CMOS o rozmiarze APS-C i rozdzielczości ~14,6 megapiksela
- mocowanie obiektywów NX
- kompatybilność z systemem i-Function (o tym za chwilę)
- 3 calowy wyświetlacz AMOLED
- elektroniczny wizjer
- rejestrowanie filmów w rozdzielczości 1280×720
- dostępny tryb RAW
- wbudowany ultradźwiękowy system czyszczenia matrycy
- korzysta z kart SD/SDHC
- korzysta z dedykowanego akumulatora Li-ion.

Samsung NX11 – w praktyce

Tyle suchej techniki, teraz czas na wrażenia ogólne.

W czasie testów postanowiłem używać NX11 jako typowego aparatu rodzinnego. „Chodził” z nami (ja, żona, potomek, czasem dziadek) na różne wycieczki i spacery, a ja testowałem jak sprawdza się w tej roli.

Przyznam szczerze, że początkowo podchodziłem do tego aparatu jak do skrzyżowania jeża z zabawką. Od wielu lat fotografuje mniejszymi i większymi lustrzankami i przyzwyczaiłem się już do tego, że aparat musi swoje ważyć, a w ręce muszą „być jego pełne”. A tu takie coś małe, leciutkie… Zresztą waga nie powinna tu nikogo dziwić – całość wykonana jest z plastiku. Na szczęście jest to plastik dobrej jakości, a poszczególne elementy były w moim egzemplarzu naprawdę dobrze spasowane – nie było mowy o żadnym trzeszczeniu, czy wystających krawędziach.

Wraz z aparatem dostałem obiektyw 18-55mm/f3,5-5,6 – czyli typowy obiektyw kitowy, znany w dziesiątkach wariantów od różnych producentów. Można powiedzieć, że jest to całkiem dobra rozpiętość ogniskowych, pozostawiająca drobny niedosyt po stronie wąskiej (55mm), który ma „zmotywować” klienta do uzupełnienia zestawu o obiektyw 55-200mm. Pierwsze wrażenie, podobnie jak w przypadku aparatu – plastik. Obiektyw sprawia naprawdę wrażenie zabawkowego. Ale muszę uczciwie przyznać, że po pokonaniu tego pierwszego odczucia, obiektyw naprawdę sprawdza się całkiem nieźle. Podczas miesięcznego korzystania z niego nie zauważyłem żadnych poważniejszych mankamentów na tle innych obiektywów tej klasy. Z pozytywów mogę natomiast zwrócić uwagę na jego ostrość – naprawdę w tej klasie zaskakująco dobrą.

W połączeniu z body NX11 obiektyw miał dość szybki autofocus (szczególnie biorąc pod uwagę, że jest to autofocus oparty kontraście, a nie fazowy). Co do skuteczności trafień, to tu również aparat pozytywnie mnie zaskoczył – w sprzyjających warunkach liczba trafień dochodziła do 100%, nawet w przypadku obiektów w ruchu. W nieco gorszych warunkach oświetleniowych skuteczność AF niestety spada, co jest typowym objawem dla AF kontrastowego. Tragedii nie ma, ale widać, że to już terytorium, na którym lustrzanki dominują. Na szczęście dostępny jest również bardzo wygodny tryb ostrzenia ręcznego. Po uruchomieniu MF, każde poruszenie pierścieniem ostrości powoduje, że obraz na wyświetlaczu powiększany jest automatycznie do cropu 1:1 (na oko), co pozwala bardzo precyzyjnie ustawić ostrość. Przełączanie powiększenia odbywa się bardzo szybko i z odpowiednim opóźnieniem powrotu do normalnego widoku. Naprawdę wygodne rozwiązanie i sprawdzające się w praktyce.

Jeśli chodzi o ISO, to aparat oferuje standardowy zakres 200-3200, przy czym od 200 do 800 jest naprawdę dobrze, przy 1600 pojawia się już trochę szumu, a przy 3200 szum robi się już dość poważny.

Trochę żałuję, że nie miałem okazji sprawdzić dwóch obiektywów pancake – 20mm i 30mm. Myślę, że w połączeniu z tym małym body i biorąc pod uwagę ich szybkość, mogłyby bardzo dobrze sprawdzić się w dyskretnej fotografii ulicznej.

Wracając jeszcze do wyświetlacza – jest to 614 tysięcy pikseli AMOLED. Świetnie wygląda i zachowuje czytelność nawet przy sporym słońcu. A jeśli jednak w danych warunkach się nie sprawdzi, to pozostaje zawsze elektroniczny wizjer i jego 921 tysięcy pikseli.

Cechą wyróżniającą ten aparat jest system i-Function. Po wciśnięciu specjalnego przycisku na obiektywie, na wyświetlaczu pojawia się graficzne przedstawienie parametrów takich jak czas migawki, przesłona, kompensacja ekspozycji, czy balans bieli. Kręcąc pierścieniem ostrości można modyfikować wartość tych parametrów, a kolejne wciśnięcia przycisku i-Function powodują przechodzenie do ustawiania kolejnego parametru. Całkiem wygodne rozwiązanie, zdecydowanie wygodniejsze od błądzenia po menu aparatu. i-Function sugeruje również odpowiednie tryby scen w zależności od podpiętego obiektywu.

Inną ciekawą funkcją aparatu jest tryb panoramy, w którym po wciśnięciu spustu migawki przesuwamy aparat w pionie lub poziomie, obserwując na wyświetlaczu aparatu tworzącą się z kolejnych zdjęć panoramę. Automatyka sprawdza się tu dość dobrze, szczególnie gdy fotografowane obiekty są w pewnej odległości od aparatu. W przypadku, gdy na scenie występują obiekty bardzo blisko aparatu, pojawiają się problemy z paralaksą, z którą automatyka już sobie nie poradzi. Ale oczywiście robiąc to ręcznie też natkniemy się na taki problem – praw optyki nie da się oszukać. Więc ogólnie funkcja bardzo na plus.

Podsumowanie

Podstawowe pytanie – czy jest to dobry aparat? Moim zdaniem tak. Drugie pytanie – dla kogo? Tak jak pisałem we wstępie, będzie to świetny aparat dla osób, które potrzebują lepszej jakości i powtarzalności niż to, co mogą zaoferować aparaty kompaktowe, a jednocześnie nie chcą się w to angażować do poziomu kupowania znacznie większej i cięższej lustrzanki. Aparat radzi sobie porównywalnie z amatorskimi lustrzankami i choć jest od nich nieco droższy, to jest to cena, którą płacimy za znacznie większą poręczność – aparat, choć większy od kompaktów, nadal zmieści się w większej kobiecej torebce, czy męskiej torbie. Natomiast z jednym z obiektywów stałoogniskowych, może być ciekawą (i znacznie tańszą) alternatywą dla Fuji x100.

Warto jeszcze zajrzeć na Flickr’a – szukając tagu nx11 można przejrzeć naprawdę olbrzymią galerię zdjęć wykonanych tym aparatem.

Dyzklajmer: Powyższa recenzja nie jest artykułem sponsorowanym, przedstawia moje prywatne opinie, za które nie otrzymałem żadnej korzyści materialnej, czy niematerialnej.

Kiedy kilka lat temu twierdziłem, że wkrótce każda nowa lustrzanka będzie miała możliwość rejestracji video, wiele osób patrzyło na mnie jak na kosmitę.

Od niedawna daję wam nową przepowiednię – już niebawem aparaty kompaktowe odejdą w rynkowy cień, podobnie jak stało się z samodzielnymi odtwarzaczami mp3.

Aparaty w komórkach nie są idealne. Ba! Są dalekie od ideału. Jednak rynkiem amatorskim rządzą się dwie reguły – wystarczająco dobre i mniej do noszenia. Aparaty w telefonach już od jakiegoś roku stały się wystarczająco dobre, a w przypadku smartfonów i dziesiątek aplikacji do uatrakcyjniania zdjęć – stały się dla amatorów lepsze od „ograniczonych” kompaktów. Wiele osób zadało więc sobie pytanie – po co więc nosić ze sobą dodatkowe urządzenie?

Do niedawna kompakty ratowały się znacznie lepszą jakością rejestrowanych filmów video. Wygląda jednak, że i to ulega właśnie zmianie.

Poniższy film przedstawia porównanie możliwości video najnowszego dziecka Apple – iPhona 4s, z możliwościami niewątpliwego króla lustrzanek w tym zakresie – Canona 5d mk II. Czy video z iPhona jest lepsze od tego z Canona? Absolutnie nie. Czy jest wystarczająco dobre? Chyba jednak tak…

Nie wiem czemu, ale jest coś naprawdę fascynującego w pracy takich sterowanych cyfrowo tokarek/frezarek.

Wydaje mi się, że dopatrzyłem się jednak jednego błędu w projekcie LockCircle. Otóż w przeciwieństwie do zwykłego dekielka, LockCircle ma otwór pod blokadę bagnetu. Oznacza to, że w celu jego zdjęcia, należy najpierw wcisnąć w aparacie przycisk zwalniania bagnetu. Samo dodatkowe zabezpieczenie jako takie – ok. Problem może się jednak pojawić, gdy dekielek będzie chciał zdjąć ktoś, kto nie wie o tym dodatkowym zabezpieczeniu i przyzwyczajony jest, że dekielki zdejmuje się po prostu je przekręcając. Jeśli włoży w to odpowiednią siłę, to naprawa aparatu może się okazać kosztowniejsza od samego LockCircle…

Nie wiem, czemu ktoś chciałby to robić swojej Leice (bo można zamówić gotową, albo wysłać własny aparat do przeróbki). No ale jeśli są jacyś chętni, to możecie to zrobić tutaj.

Producent ulubionego sprzętu wielu fotografów postanowił dodać do swojej oferty dwie kolejne drukarki (swoją drogą polecam, używam drukarek fotograficznych tej firmy od lat, konkurencja może się schować), oraz… kalkulator… znaczy się myszkę… znaczy się myszko-kalkulator(?).

Kiedy to zobaczyłem, to w pierwszej chwili pomyślałem, że ktoś miał Photoshopa i zbyt wiele wolnego czasu… ale jednak nie – produkt jest prawdziwy. Klawiatura na myszce pełni jednocześnie rolę kalkulatora i klawiatury numerycznej dla komputera.

CANON U.S.A. ANNOUNCES NEW DESKTOP ACCESSORIES FOR TODAY’S BUSINESS PROFESSIONALS
New Products Expand Canon Technology into New Markets

LAKE SUCCESS, N.Y., July 26, 2011 – Canon U.S.A., Inc., a leader in digital imaging, has strengthened the X Mark I series of products today with the launch of two new desktop business accessories, the X Mark I Mouse Lite and the X Mark I Keypad. Designed with input from Canon’s Camera design team, these sleek and stylish products are the ideal extension to a laptop’s standard keyboard, helping to improve overall work efficiency for business professionals working remotely.

“The addition of the X Mark I Keypad and X Mark I Mouse Lite marks Canon’s entry into a new product category,” said Yuichi Ishizuka, executive vice president and general manager, Imaging Technologies and Communications Group, Canon U.S.A. “Canon recognizes that business professionals are always on the search for tools that help improve work efficiency and we feel these new products will certainly accomplish this task.”

The three-in-one Canon X Mark I Mouse Lite combines the functionality of a laser mouse in addition to a keypad and 10-digit calculator making it ideal for the traveling business professional along with anyone interested in minimizing the number of accessories in a workspace. Available in either black or white, the X Mark I Mouse Lite is compatible with Windows PC or Mac laptops, has three mouse buttons and Bluetooth 2.01 connectivity. In addition, this new mouse has a low battery indicator to avoid running out of power unexpectedly.

Designed for the on-the-go business professional, the Canon X Mark I Keypad provides users with a two-in-one keypad in addition to a 10-digit Semi-Desktop Calculator that can be easily paired with either a Windows PC or Mac laptop through Bluetooth 2.01. Powered by solar and AAA batteries, the X Mark I Keypad is available in black or white.

The Canon X Mark I Mouse Lite will have an estimated selling price of $59.99 and is expected to become available in August while the Canon X Mark I Keypad will have an estimated selling price of $59.99 and is expected to ship in September.

Nie jest żadną tajemnicą, że większość fotografów po prostu lubi patrzeć na piękno. Piękno osoby przed obiektywem, piękno pejzażu, piękno światła, czy piękno kompozycji. Design też może być piękny i przekonuje o tym firma produkująca LockCircle. Ten aluminiowy dekielek jest godnym zamiennikiem dla działającego, ale tandetnie plastikowego oryginału.

Jest nie tylko piękny, ale i funkcjonalny. Zapewnia bardzo dobre uszczelnienie korpusu prze kurzem i wilgocią, a jednocześnie faktura na jego zewnętrznej części pozwala na solidny chwyt podczas jego odkręcania.

Obecnie dostępna jest wersja dla posiadaczy lustrzanek Canona (mocowanie EF), ale w najbliższym czasie swojej wersji powinni się również doczekać Nikoniarze (mocowanie F). Dekielek można zamówić w trzech wykończeniach – srebrnym, tytanowym i czarnym.

Grupa fotograficzna 2D Photography stworzyła taką właśnie maszynę, budując ją ze sprzętu fotograficznego.

PS.

Na Facebooka wrzucę dziś materiały pokazujące jak powstawała ta „maszyna” i sam film.

PPS.

Nie sposób nie przypomnieć przy okazji starej reklamy Hondy, opartej na tym samym pomyśle: