W sklepie internetowym Lomography.com, pojawiła się nowa wersja znanego już wcześniej Fisheye No. 2. Cacko przepiękne.

Trzeba przyznać właścicielom sklepu, że świetnie wychwycili rynek. Ceny chińskich plastikowych aparatów oscylują u nich w okolicach 75-100 euro, przy koszcie produkcji w Chinach w okolicach 4 euro (a może i mniej). Złoty biznes.

Trzeba przyznać, że stacja jest całkiem nieźle wyposażona w sprzęt Nikona:

• 1 standardowa lustrzanka Nikon D3S, używana głównie do fotografowania powierzchni Ziemi
• 8 lustrzanek Nikon D2XS, zmodyfikowanych według specyfikacji NASA do potrzeb spacerów kosmicznych
• 36 obiektywów NIKKOR (w tym trzy telekonwertery)
• 7 lamp błyskowych SB-800
• 4 wizjery przygotowane specjalnie dla NASA, pozwalające na kadrowanie w kombinezonie kosmicznym.

Poniżej znajdziecie kilka wybranych zdjęć, a całość dostępna w galerii Nikona.

Niestety, za tą niszowością idą coraz wyższe koszty materiałów analogowych, a także ich coraz gorsza dostępność. Dla zdecydowanej większości foto-amatorów i fotografów zawodowych nie stanowi to większego problemu, ponieważ już dawno przesiedli się na fotografię cyfrową. Okazuje się jednak, że problem ten może dotyczyć w dość szczególny sposób policji i innych instytucji wymiaru prawa.

W niektórych krajach zdjęcia (np. z miejsca przestępstwa) wykonane aparatem cyfrowym mogą być problematyczne jeśli chodzi o ich wartość dowodową. Sądy nie zawsze chcą uznawać materiały cyfrowe, ponieważ mogą być one modyfikowane, często w sposób niezwykle trudny do wykrycia (wbrew często spotykanej opinii, dotyczy to nawet plików RAW, choć jest to oczywiście dużo trudniejsze). Klisza fotograficzna sprawdza się tu o wiele lepiej, bo chociaż oczywiście da się ją zmodyfikować, to ślady takiej operacji są zazwyczaj dużo łatwiejsze do wykrycia.

Problem ten stara się rozwiązać SanDisk, produkując karty typu WORM (Write Once, Read Many). Są to karty jednokrotnego zapisu – zdjęć nie da się ani skasować, ani zmodyfikować. Trwałość zapisu na takiej karcie oceniana jest na około 100 lat, przy czym w przeciwieństwie do materiałów analogowych, karty te nie wymagają przechowywania w optymalnych warunkach.

Teleskop, który właśnie zaczyna pracę na szczycie wulkanu Haleakala na hawajskiej wyspie Maui, nie jest może największym teleskopem na świecie. Może się jednak pochwalić niesamowitymi możliwościami rejestracji obrazu. Jego matryca o średnicy 40 centymetrów składa się z 1400 megapikseli.

Teleskop będzie wykorzystywany do automatycznej, wielokrotnej rejestracji tych samych fragmentów nieba, w celu wykrycia potencjalnie niebezpiecznych asteroid, które mogłyby zagrozić Ziemi. Przewiduje się, że w ciągu najbliższych trzech lat teleskop powinien wykryć około 100 tysięcy asteroid i określić, czy są wśród nich takie, które mogą być niebezpieczne.

via space.com

Pamiętacie aparat Daguerreotype Giroux, o którym pisałem na początku tego roku?

Dobiegła końca wiedeńska aukcja WestLicht Photographica. Daguerreotype Giroux z 1839 roku może od wczoraj cieszyć się mianem najdroższego aparatu fotograficznego w historii.

Podczas licytacji osiągnął cenę ostateczną 732 tysięcy euro (prawie 3 miliony złotych), co przerosło prognozy, które mówiły o cenie pomiędzy 500 a 700 tysięcy Euro. A ludzie mówią, że współczesne lustrzanki i obiektywy są drogie…

Równie rekordową cenę uzyskało podstawowe akcesorium do tego aparatu – specjalna szafka do nasycania negatywów oparami rtęci – w tym przypadku było to 144 600 Euro.

Pentax już od dłuższego czasu oferuje lustrzankę K-x w różnych wersjach kolorystycznych. Najnowsza odmiana to Pentax tęczowy, w którym nieomal każda część jest w innym kolorze. Ta wersja to część kampanii promocyjnej japońskiej firmy Tower Records. Aparat będzie sprzedawany wyłącznie przez tę firmę i będzie kosztował w przeliczeniu około 2500 zł. Oczywiście dostępny będzie tylko w Japonii.

Fotografowanie dzikich zwierząt w Afryce nie należy do najbardziej bezpiecznych zajęć. Tego samego zdania byli bracia Will i Matt Burrard-Lucas. Postanowili rozwiązać ten problem, a przy okazji zrealizować projekt, który pokazywałby afrykańską przyrodę z zupełnie nowej perspektywy.

W ten sposób powstał BeetleCam. Jest to połączenie aparatu fotograficznego ze zdalnie sterowanym samochodem terenowym. Pojazd został zaprojektowany i wykonany od podstaw. Do kluczowych problemów do rozwiązania należało uzyskanie odpowiedniej stabilności w nierównym terenie, a także zapewnienie wydajnego źródła zasilania, które dałoby urządzeniu wystarczający zasięg.

W roli aparatu początkowo występował Canon 400D, jednak po pierwszym, opłakanym w skutkach starciu z lwami, zastąpił go Canon EOS 1D MK III. Z tego pierwszego udało się na szczęście odzyskać kartę pamięci. Bezpieczniejszymi modelami okazały się słonie i bawoły.

Dalsze przygody BeetleCam możecie śledzić na blogu jego twórców. Warto też zajrzeć do galerii ze zdjęciami wykonanymi za pomocą tego nietypowego aparatu.

Seria Brownie firmy Kodak, to aparaty mające ważne miejsce w historii fotografii. To właśnie one były w dużej mierze odpowiedzialne za popularyzację fotografii jako zjawiska masowego na początku XX wieku. Te proste, pozbawione praktycznie wszelkich regulacji aparaty, działały na zasadzie „wciśnij, a my zajmiemy się resztą”. Po wykorzystaniu wszystkich klatek filmu, cały aparat był przekazywany do odpowiedniego punktu w celu uzyskania odbitek, gdzie był też wyposażany w nowy film.

Kodak Brownie w wersji na Olimpiadę 2012, to dzieło projektanta Jamesa Colemana. Podstawowe cechy tego urządzenia to:

• Trzy soczewki – jedna główna i dwie wizjerowe.
• Przyciski spustu migawki i brak innych elementów sterujących.
• Nieproporcjonalnie duża lampa błyskowa, chowająca się do wnętrza aparatu.
• Udekorowana przednia ścianka.
• Składany wizjer do fotografii sportowych.

Niestety jest to tylko praca koncepcyjna i nie wiadomo mi nic o tym, by miała kiedyś ujrzeć światło dzienne w postaci produktu dostępnego na rynku. Więcej zdjęć tego cudeńka znajdziecie na stronie magazynu Yanko Design.