Temat mało znany, rzadko poruszany i można powiedzieć, że politycznie „niewygodny”.

7 grudnia 1941 roku, po ataku na Pearl Harbor, rząd Stanów Zjednoczonych postanowił rozwiązać „Problem japoński” na zachodnim wybrzeżu. Jeszcze tego samego dnia FBI rozpoczęło aresztowania „wrogów narodu”, wśród których znalazło się ponad dwa tysiące osób pochodzenia japońskiego. W lutym 1942 roku prezydent Franklin Roosevelt podpisał rozkaz, który doprowadził do stworzenia centrów relokacyjnych, w których miały się znaleźć osoby niepożądane. Skutkiem tego była relokacja ponad 120 tysięcy amerykanów pochodzenia japońskiego, z których dwie trzecie urodziło się już na terenie Stanów Zjednoczonych. Ponad 110 tysięcy z nich zostało uwięzionych w dziesięciu obozach koncentracyjnych w głębi kraju.

Pierwszym z założonych obozów był obóz w Manzanar. Jego zabudowania pomogli stworzyć jego pierwsi więźniowie. Począwszy od połowy lutego 1942 roku, dziennie trafiało tam do 1000 nowych więźniów, a w lipcu populacja osiągnęła prawie 10 tysięcy osób.

Każda rodzina miała przydzielany barak o wymiarach 6×7 metrów. Baraki nie miały żadnych przegród, więc prywatność praktycznie nie istniała. Zresztą co tu mówić o prywatności, skoro przegród nie było również w koedukacyjnych toaletach i prysznicach…

Obóz został zamknięty 21 listopada 1945 roku. Więźniowie zostali wypuszczeni i musieli na własną rękę trafić do swoich miejsc docelowych. Każdy z nich otrzymał 25 dolarów i jednostronny bilet na pociąg lub autobus. Wielu więźniów z ochotą opuszczało obóz, ale wielu innych odmówiło, ponieważ nie mieli dokąd jechać. Stracili wszystko, gdy zostali usunięci ze swoich domów w 1942 roku. Ponieważ stawiali opór, ponownie zostali usunięci siłą – tym razem z obozu w Manzanar.

Tyle tytułem wstępu historycznego. Piszę o tym, ponieważ chciałbym wam przedstawić genialną galerie zdjęć z tego obozu. Autorem poniższych fotografii jest sam Ansel Adams. Został on zaproszony do udokumentowania życia codziennego obozu przez jego dyrektora, Ralpha Merritta. Zdjęcia zostały wykonane w latach 1943-1944 podczas kolejnych wizyt Adamsa w obozie. Zdjęcia były krytykowanie, jako nadmiernie wybielające działanie obozu – Adamsowi nie było wolno fotografować wielu miejsc, takich jak na przykład wieżyczki strażnicze. Ich istnienie zdradza jedynie perspektywa zdjęć, które zostały wykonane właśnie z tych wieżyczek. Obecnie wszystkie te fotografie przechowywane są w Bibliotece Kongresu.

Poniżej kilka wybranych zdjęć z tej kolekcji, a wszystkie znajdziecie w galerii na Denver Post.



Jeśli zainteresował Cię się ten wpis, to poleć go swoim znajomym!